ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ 2011 – ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Θέσεις – προτάσεις για το δημόσιο διάλογο

Τις θέσεις-προτάσεις για το ΡΣΑ 2011 επεξεργάστηκε η Επιτροπή Περιβάλλοντος του “Λιμανιού της Αγωνίας”. Οι θέσεις αυτές διαμορφώθηκαν σταδιακά το 2010-2011, μέσα από και συστηματικό διάλογο με τις κινήσεις πολιτών, εκπροσώπους των Δημοτικών Κοινοτήτων και φορέων της πόλης, όπως και με τα μέλη του «Λιμανιού της Αγωνίας» και της «Συμμαχίας στον Πειραιά».

Α. Γενικά

Ο διάλογος για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής 2011 (ΡΣΑ) χωλαίνει. Απέχουμε έτη φωτός από το 1985 και την εποχή του Αντώνη Τρίτση, από τότε που το Ρυθμιστικό Σχέδιο παρουσιαζόταν σε ανοικτές λαϊκές συνελεύσεις παρόντος του ίδιου του υπουργού και των δημάρχων, όπου επί ώρες οι φορείς της πόλης συζητούσαν, ζητούσαν, πρότειναν και συμφωνούσαν. Είχε γίνει και εδώ, στον Πειραιά, αυτό το πείραμα. Η κεντρική εκδήλωση σε ένα κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο με τον ίδιο τον Τρίτση να εξηγεί στον κόσμο πως θέλουμε την Αθήνα και τον Πειραιά. Τι έμεινε από εκείνο το ΡΣΑ και το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο που ακολούθησε αμέσως μετά; Πολλά καλά που πραγματοποιήθηκαν και άλλα καλύτερα που αν είχαν γίνει θα είχαμε έναν διαφορετικό Πειραιά.

Πρώτα απ' όλα η δημοκρατική του παράδοση. Η εμπλοκή της Αυτοδιοίκησης στη διαβούλευση και στη λήψη των αποφάσεων.

Η απόφαση για τις μεγάλες πεζοδρομήσεις στο κέντρο της πόλης μας, για τον δημόσιο, ελεύθερο και προστατευμένο χαρακτήρα της Πειραϊκής και της Ζέας, η απόφαση για τη διάσωση των νεοκλασικών, για τη δημιουργία των νέων σχολείων και των αθλητικών χώρων που σήμερα συγκροτούν το εκπαιδευτικό και αθλητικό δυναμικό της πόλης. Η πρόταση για την αλυσίδα χώρων πρασίνου που αν είχε εφαρμοστεί θα είχε απογειώσει το μίζερο 1,5 τ.μ. πρασίνου/ κάτοικο στα 5,0 τ.μ.! Αν είχαν γίνει πράσινο, όσα είχαν προβλεφθεί με κυριότερα, τα οικόπεδα ΧΡΩΠΕΙ-Καραϊσκάκη στο Νέο Φάληρο και τα οικόπεδα ΟΣΕ στη Λεύκα.

Εκείνο το ΡΣΑ θεσμοθετήθηκε οριστικά το 1988. Ζητάμε εδώ και χρόνια - από το 2004 - να υπάρξει νέο ΡΣΑ, όχι γιατί εκείνο είναι κακό, αλλά γιατί χρειάζεται επικαιροποίηση, προσαρμογή στα σημερινά μεγέθη της πόλης, στις αλλαγές που επέφερε η Ολυμπιάδα, στα δεδομένα της κοινωνικής, περιβαλλοντικής, οικονομικής κρίσης κ.α.

Σήμερα ένα νέο ΡΣΑ είναι έτοιμο για συζήτηση. Με ορίζοντα τυπικά 10ετίας. Στην πραγματικότητα θα επηρεάσει σε πολύ μεγαλύτερο βάθος χρόνου την πολεοδομική εξέλιξη της Αθήνας και του Πειραιά. Όμως αυτή η συζήτηση δεν ανοίγει από τους επίσημους. Είναι χαρακτηριστική η ασάφεια γύρω από το πιο είναι τελικά το σχέδιο διαβούλευσης, το οποίο βρίσκεται μεν αναρτημένο στην ιστοσελίδα του ΟΡΣΑ αλλά όχι στις επίσημες ιστοσελίδες των σχεδίων της κυβέρνησης (opengov) και του ΥΠΕΚΑ προς διαβούλευση. Ελάχιστες ημι-δημόσιες εκδηλώσεις έγιναν στην Αθήνα σε κλειστό κύκλο απόντος του Υπουργού ΠΕΚΑ ο οποίος δεν τολμά όπως και όλη η κυβέρνηση να εμφανιστεί δημοσίως.

Είμαστε ανήσυχοι και επισημαίνουμε ότι παρά τις προθέσεις και την επιστημονική επάρκεια της ομάδας η οποία συνέταξε το ΡΣΑ 2011, είναι πιθανόν στη Βουλή να φθάσει ένα άλλο σχέδιο, το οποίο δεν θα έχει συζητηθεί με την κοινωνία αλλά με την κτηματαγορά και τους «εθνικούς εργολάβους».